Odeskie podwórka, morska bryza i kolorowe uliczki: to wszystko jest znane każdemu, kto odwiedził miasto. Jednak Odessa to nie tylko Schody Potiomkinowskie i Bulwar Prymorski. Miasto ma wiele oblicz, a najciekawsze z nich są ukryte w miejscach, o których nie piszą w przewodnikach turystycznych. Poza popularnymi szlakami znajdują się miejsca, o których wiedzą tylko miejscowi, a Suspilne zebrało dziesięć, które warto odwiedzić.
Opuszczona dacza na Bulwarze Francuskim
Wśród historycznych budynków na Bulwarze Francuskim pod numerem 28 znajduje się „Dom z potworami”. Na początku XX wieku mieszkał tu Warfołomej Angielowicz Anatra – przedstawiciel znanej w Odessie rodziny o włoskich korzeniach. Z czasem budynek daczy stał się sanatorium. Nie ma go na mapach turystycznych, ale czasem zbiera się tam młodzież i urządza imprezy. Przyciemniona fasada, porośnięte bluszczem ściany i skrzypiące okiennice dodają atmosferze tajemniczości.
Dziedziniec artystów
Odeskie podwórko przy ulicy Niekrasowa 8 jest ukryte za starą fasadą od miejskiego zgiełku. Brama jest pokryta rycinami, sztalugi czekają na nowe prace, a czasem słychać tu stary patefon. Artyści, którzy tu mieszkają, malują pod gołym niebem, urządzają improwizowane wystawy i przekształcają przestrzeń w żywe miejsce sztuki. Działa tu muzeum, do którego wstęp jest bezpłatny, a każdy może porozmawiać z artystami.
Dziedziniec w Pasażu
Dziedziniec na Derybasowskiej znajduje się wewnątrz „Pasażu” przy Derybasowskiej 33 / Prieobrażenskiej 34. To wąska uliczka wyłożona starożytnym brukiem. Miejscowi mówią, że panuje tam wyjątkowo romantyczna atmosfera. Nie wszyscy jednak wiedzą, jak tam wejść: trzeba przejść przez sklepik „Ławka Chudożnikow” („Ławka Artystów”).
[obraz_1]
Największy fresk w Odessie – Geneva art wall
Największy mural w Odessie jest ukryty na podwórku na rogu ulic Jewropejskiej (dawniej Katerynenskiej) i Jewrejskiej, z dala od szlaków turystycznych. Na powierzchni 330 m² autorzy odtworzyli atmosferę starej Odessy z jej legendarnymi postaciami i niekończącym się latem. Ciepłe odcienie i detale sprawiają, że przechodnie zatrzymują się, przyglądają i fotografują. Ze względu na unikalny rozmiar fresk został wpisany do Narodowego Rejestru Rekordów Ukrainy.
Zobacz informacje o wycieczkach na Ukrainę na https://www.kresy.com/
Skwer „Historia futbolu”
Skwer został otwarty 2 września 2014 roku w Odessie na prospekcie Niebieskiej Sotni (dawniej Marszałka Żukowa) w dzielnicy mieszkaniowej Tairowa. To miejsce poświęcone ukraińskiemu futbolowi, gdzie strefa wypoczynkowa łączy się z częścią historyczną. Głównym elementem skweru jest granitowa stela o wadze 7 ton, na której przedstawiono trzech ukraińskich zdobywców „Złotej Piłki” – Ołeha Błochina, Ihora Biełanowa i Andrija Szewczenkę. Znajduje się tam również Aleja Pucharów, na której stoją granitowe postumenty z kopiami światowych trofeów piłkarskich i wyryte nazwy klubów, które wygrywały w różnych latach. Ponadto skwer jest wyposażony w ławki o tematyce piłkarskiej, altankę w kształcie piłki, nowoczesne oświetlenie i mini boisko do piłki nożnej.
Taras widokowy w Kryżaniwce
Kryżaniwka to nadmorski zakątek ciszy kilka kilometrów od Odessy, gdzie nie ma tłumów turystów i hałasu kurortu. Jej główną zaletą jest taras widokowy, ogrodzony białym płotem. Rozpościera się stamtąd panoramiczny widok na morze i Odessę. Zachód słońca z różowo-złotymi odcieniami nieba, migotanie świateł i bezkresny horyzont. Z powodu pełnoskalowej inwazji Federacji Rosyjskiej dostęp do morza jest ograniczony, ale ten taras pozostaje miejscem, gdzie można poczuć spokój i jedność z naturą.
Bulwar Krymski
Bulwar Krymski w rejonie Peresyp w Odessie jest znany miejscowym, ale prawie nieznany pozostałym mieszkańcom Odessy. Ludzie dzielą się tam nowościami, bawią się dzieci, a między pieszymi pędzą rowerzyści. Wzdłuż bulwaru znajdują się kawiarnie i sklepiki, które tworzą przytulną atmosferę, a kolorytu dodają uliczni muzycy.
Drugi Cmentarz Chrześcijański
Drugi Cmentarz Chrześcijański w Odessie to historyczne miejsce, gdzie spoczywają wybitni mieszkańcy Odessy. Został założony w XIX wieku i stał się ostatnim schronieniem dla arystokratów, kupców, artystów i zwykłych mieszkańców. Pochowane są tu takie wybitne osobistości, jak chemik Ołeksij Bohacki, przywódca powstania na pancerniku „Potiomkin” Hryhorij Wakułenczuk, a także aktor i kierownik Odeskiego Teatru Komedii Muzycznej Mychajło Wodianyj. Dziś cmentarz jest muzeum na świeżym powietrzu, gdzie zachowały się stare pochówki i elementy minionych epok Odessy.
Sanatorium „Kujalnik”
Zakład leczniczy „Kujalnik” powstał w 1833 roku. Początkowo były to tylko drewniane cieplarnie i zimne kąpieliska. Wraz z rozwojem kurortu dodawano nowy sprzęt i specjalizacje. W czasach radzieckich „Kujalnik” stał się symbolem luksusowego wypoczynku, a jego lecznicze błota, jak wierzyli odwiedzający, leczyły wszystkie choroby. Dziś sanatorium nie jest już tak tętniące życiem, ale zachowuje swoją atmosferę. Wieczorem jest tu cicho i spokojnie.
Szokowa Hora – starożytny cmentarz kozacki
Ten zakątek Odessy przechowuje pamięć o przeszłości: niegdyś był tu cmentarz kozacki, a teraz pozostało tylko kilka takich grobów. Najstarszy pochówek datuje się na 1791 rok, a pochowani są tu Ukraińcy – bezpośredni potomkowie Doroszenki, Czarnego i Łysenki. Badania wskazują, że wszyscy ci ludzie byli potomkami Kozaków Zaporoskich. Z 347 nazwisk, które odczytał Roman Szuwałow, jeden z pierwszych badaczy cmentarza, w księgach metrykalnych cerkwi Wniebowstąpienia, 274 są ukraińskie.
